Archive for the ‘ Fikir ’ Category

Özgür

abysstellar’a…

Sırtlarında kurşunla doğmaya devam ettikçe insanlar hiçbir toprak hiç kimselere yar olmasınlar. Toprak insanın değil, hiç olmadı zaten. İnsan topraklı olunca özgür değil zaten. Özgür değilse insan değil zaten.
Biz özgür oldukça, inadına öteki oldukça, ötekini biz yaptıkça, sesimiz yeterince gür çıkıyor. Hrant, ve Soney, ve Zekeriya belleğimizde yaşadıkça, ve sen, ve ben belleğimizi berrak tuttukça, ve öfkelendikçe, ve öfkelendikçe, ve öfkelendikçe, o kurşun kan dökmekten başka hiçbir işe yaramayacak.
İnadına öteki, inadına özgür, hadi bakalım…

Özür

Soney ve Zekeriya için…


Yanlış sevmişim özür dilerim
Ayıp varmış günah varmış
Onur yokmuş namus varmış
Baban utancından kahveye çıkamazmış

Kanımız aynıydı ya,
kütüğe başka yazmışlar
bilemedim
Sevmeden kütüğün ne soramadım, diyemedim
Sen sırtında kurşunla doğmuşsun, göremedim
Elimi verdim, tuttun ya, ötesini dinlemedim

Sonra kurşun, kafandan, Surp Kevork’a
Sonra kurşun, kafamdan, Sümbül Efendi’ye, yanına

Ben yokmuşum sen yokmuşsun
Ayıp varmış günah varmış
Baban utancından kahveye çıkamazmış
Sırtındaki kurşun senden de benden de ağırmış

Sevdim, öldün, özür dilerim.